[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: سال 5، شماره 5 - ( 10-1396 ) ::
جلد 5 شماره 5 صفحات 8-11 برگشت به فهرست نسخه ها
نگاهی بر شاخص‌های کمی- کیفی مسکن در ایران طی سال‌های ۱۳۷۵- ۱۳۹۵
آنوشا غضنفری
مقدمه:   (276 مشاهده)
مسکن یکی از نیازهای ضروری انسان و به نوعی یکی از حقوق اولیه است. با مروری بر شرایط مسکن در جوامع مختلف این امر بر هیچ کس پوشیده نیست که تقریباً هیچ کشوری مدعی حل ریشه‌ای مشکلات مسکن در جامعه خود نخواهد بود .شاخص‌های مسکن از یک‌‌سو ابزار شناخت وضعیت مسکن در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است و از سوی دیگر، ابزار کلیدی برای ترسیم چشم‌انداز آینده‌‌ی مسکن هستند. از جمله اهداف بررسی این شاخص‌ها می‌توان به پایه‌گذاری روابط صحیح بین ابعاد مختلف مسکن، شناخت و تبیین روابط حاکم بر این ابعاد و فراهم کردن ابزار تحلیلی و توصیفی مناسب برای سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان در جهت تدوین سیاست‌ها و شناخت کامل از تحولات و دگرگونی‌ها عنوان کرد.
در کشور ما اهمیت مسکن به اندازه‌ای است که در قانون اساسی نیز مورد توجه قرار گرفته است، به گونه‌ای که در اصل ۳۱ این قانون، داشتن مسکن متناسب با نیاز را، حق هر فرد و خانوار ایرانی می‌داند. برای دستیابی به این مهم بایستی برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‌‌گذاری‌های مناسب در این مقوله صورت پذیرد که این جز با شناخت عوامل دورنی و بیرونی مؤثر بر مسکن امکان‌پذیر نیست. عوامل جمعیتی، اقتصادی و اجتماعی از جمله عوامل بیرونی هستند که موجبات رکود و رونق بازار مسکن را فراهم می‌کنند و نیز نگرش به شاخص‌های مسکن و چگونگی به‌کارگیری آن‌ها در برنامه‌های مسکن از عوامل درونی مسکن به شمار می‌‌آید. با نگاهی به شاخص‌های مسکن، می‌توان آن‌ها را به سه گروه عمده‌ی زیر تقسیم‌بندی کرد:
1. شاخص‌های کمی مسکن؛ که عبارت است از تراکم نفر در اتاق، تراکم نفر در واحد مسکونی، تراکم خانوار در واحد مسکونی، متوسط اتاق در واحد مسکونی، متوسط اتاق در تصرف خانوار، کمبود واحد مسکونی، نسبت افزایش خانوار به واحد مسکونی.
2. شاخص‌های کیفی مسکن؛ که عبارت است از نسبت مسکن بادوام، عمر واحدهای مسکونی، نحوه‌ی تصرف واحد مسکونی، مساحت و سطح زیربنای واحد مسکونی، سطح زیربنای طبقات ساختمان‌های تکمیل شده بر حسب نوع مصالح، واحدهای مسکونی از دید برخورداری تسهیلات.
3. شاخص‌های اقتصادی مسکن که شامل نسبت هزینه‌ی اجاره مسکن به کل هزینه‌ی خانوار، شاخص بهای عمده‌فروشی و خرده‌فروشی مصالح، قیمت بهای زمین است.
بنا بر این ضروری است نقش شاخص‌های مسکن در قالب ابعاد اقتصادی و اجتماعی مورد بررسی قرار گیرد تا ضمن روشن شدن علت تحولات و دگرگونی شاخص‌های مسکن در کشور، سبب ارتقای برنامه‌های مسکن و توسعه‌ی شهری شود. مقاله‌ی حاضر به شناخت وضعیت و بررسی سیر تحول برخی از شاخص‌های کیفی و کمی مسکن در سال‌های ۱۳۷۵- ۱۳۹۵ بر اساس نتایج   سرشماری‌های عمومی ونفس مسکن می‌پردازد.
 
واژه‌های کلیدی: مسکن، شاخص‌های مسکن، کمی و کیفی
متن کامل [PDF 455 kb]   (66 دریافت)    
نوع مطالعه: گزارش مورد | موضوع مقاله: مسکن
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML     Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:


غضنفری آنوشا. نگاهی بر شاخص‌های کمی- کیفی مسکن در ایران طی سال‌های ۱۳۷۵- ۱۳۹۵. 1. 1396; 5 (5) :8-11

URL: http://amar.srtc.ac.ir/article-1-329-fa.html



سال 5، شماره 5 - ( 10-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
آمار (دوماهنامه‌ی تحلیلی - پژوهشی) Statistics Journal
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3877